من میروم و مونس شبهات میشود / یک چاه ،قبر مخفی و غربت،پسرعمو
زانو گرفته ای به بغل ، مثل کودکان / خیبر شکن، خدای شجاعت، پسرعمو
دنیای تو،مگر که به آخر رسیده است/ برخیز جان من به فدایت،پسرعمو
گریه مکن فدای سرت هرچه شدزیاد/ کاری نبوده عمق جراحت، پسرعمو
چشمت کجاست، قطره اشکی به من بده/ می خواهمش برای شفاعت پسرعمو
"سیدحمیدرضابرقعی"

کربلا قبله دلهاست خدا میداند / دیدنش آرزوی ماست خدا میداند

دوباره مـرغ روحم هوای کــربلا کرد /دل شکسته ام را اســـیر ومبــتلا کــرد